Wandeling van het Gilde Sint Catharina en Barbara Geldrop op 16 februari 2020
Op deze dag was de jaarlijkse wandeling van het Gilde gepland.
Het KNMI had voor het hele land code geel afgekondigd door de komst van storm Dennis. Maar het Gilde is voor geen kleintje vervaard en startte met 15 personen aan deze wandeling. We zijn naar de Sterkelse Heide (bossen) geweest onder leiding van twee ervaren IVN gidsen namelijk Jan van de Laar en Harrie van Litsenburg. Gestart werd er op de Vlaamseweg bij het monument van 3 soldaten die in het begin van de oorlog door de Duitsers zijn neergeschoten. Het gerucht gaat dat deze soldaten nieuwsgierig waren naar de Duitsers en zijn gaan kijken hoe deze eruit zagen. Harrie gaf bij het monument een uitleg over de eigendomsrechten van het domein wat in totaal 50 hectaren groot is.
Het domein was eerst eigendom van de fam. Elias maar deze werd in de oorlog door de Duitsers verdreven en zijn naar Amerika gegaan. Het terrein is toen aangekocht door Philips om dat te gebruiken als een soort jeugd-vakantieland. Nu is het eigendom van Brabants landschap. De wandeling begon en op de bospaden was er van de wind niet veel te voelen maar op het open terrein moest je toch opletten dat je niet omwaaide. Het domein gaat langzaam weer naar de natuurlijke staat. Dit was goed te zien aan de stukken die die vroeger gebruikt werden als akkerland; daar groeide de varen volop terwijl op de arme bosgrond deze niet te vinden was. Jan en Harrie vertelden naar hartenlust en het moet gezegd worden, ze deden het met overgave. Wandelend over de bospaden en hei werden er allerlei wetenswaardigheden verteld. Teveel om hier allemaal op te noemen. Vele bomen waren vroeger aangeplant om te dienen als stuthout voor de mijnen maar toen deze niet meer nodig waren zijn er houten meubelen van gemaakt. De overgebleven bomen hebben zich uitgezaaid en ook vele berken zijn aan de rand van het bos gegroeid.
Halverwege de wandeling was er een kleine pauze waar een kleine versnapering genuttigd werd, aangeboden door de evenementencommissie (de Jägermeister ging er goed in en was nog lekker koud). Van de vele vennen die het gebied vroeger had, zijn veel droog gelegd (foto bestaand ven), door flinke afwateringssloten te graven en dat met de hand niet met de machinerie die tegenwoordig gebruikt wordt. Dat het waterpeil in Brabant goed in de gaten gehouden werd was te zien aan de vele meetpunten die her en der in de natuur staan. Ook was er uitleg hoe je kon zien wat voor type naaldboom het is namelijk als er 1 (solo) naald aan zit is het een spar, 2 naalden (duo) is een den, en als er meer aan zitten (legio) dan is het een lariks type. Ook vele sparren en dennen waren slachtoffer geworden van de letterzetter (deze kruipt in de schors en verstoort de sapbanen in de boom waardoor deze dood gaat. Ook een mooie trilzwam was te zien. Op het einde van de wandeling kwamen we langs de resten van de villa van Elias. Deze was door het verzet in 1944 in brand gestoken omdat daar de Duitsers ingekwartierd waren. Zo waren we weer terug bij het monument en bedankten we de twee IVN gidsen voor hun gezellige rondwandeling.
Geschreven door Carel Ceelen.